بیابان زایی و بیابان زدایی در سازمان محیط زیست

پایگاه خبری محیط بان دماوند(DEWNA):دکتر ابتکار در بازگشت به سازمان در یک جمع بندی کلی نتوانست توقع اهل فن را براورده سازد. شاید بسیاری از برنامه های زیست محیطی خانم ابتکار که با پشتوانه محکم علمی کلید خورد در سالیان آینده به ثمر بشیند ولی درخصوص بهره وری مناسب از نیروهای انسانی، سازمان بسیار ضعیف و منفعل عمل کرد. در این راستا با یادآوری گذشته باید گفت همانطور که استخدام کارشناسان جوان در اوایل دهه۸۰ باعث شد سازمان از بدنه کارشناسی غنی برخوردار شود لکن در سالهای اخیر،عدم نظارت بر چینش کارشناسان از پایین ترین سطوح تا بالاترین مقامها باعث شده که امروزه هر نیرویی به صرف داشتن کارت پرسنلی سازمان خود را خبره دانسته و در تصمیم گیری ها و اجرای آنها بر اساس دانش پایین خود، محیط زیست را در مباحث مربوط به آلودگی ها، صنعت، حیات وحش و… سالها به عقب برگرداند که این امر در آتی نیز قطعا تبعات به مراتب بدتری برای محیط زیست به دنبال خواهد داشت. هرچند بی انصافیست از زحمات دفاتر آموزش و پایش یاد نکنیم و قدردان نباشیم.

همانطور که در ریشه کنی احتمالی ریزگردها میبایست در آینده همواره نام دکتر ابتکار را به یاد بیاوریم قطعا اثرات بد استفاده از منابع انسانی در جایگاه های غلط در آینده سازمان را به سوی ارگانی با روسای کم سواد و متخصصین دلسرد رهنمون ساخته و شخص رییس (حالا دیگر سابق) به دلیل انتخابهای عمدتا غلط و سیاسی می بایست پاسخگو باشد.

در ادامه باید گفت سازمان در پستهای ناظر بر انتخاب و چینش نیروها و رفتارهای حقوقی آنها نیازمند خانه تکانی اساسی بوده تا شاید با حذف نامهای تکراری و پاک کردن ذهنیتهای غلط نشات گرفته از تمایلات قومی و نژادی بتواند خون تازه ای در رگهای خود حس کرده و جوانی توام با تجربه و تخصص را در تک تک دفاتر و بخشها اعمال کند. همچنین میتوان با رسیدگی به ادارات کل از سطوح پایه در شهرستانها از طریق تشکیل هیاتهای نظارتی با مرور سوابق و خدمات نیروها و ایجاد تغییرات اساسی مثبت بدون هرگونه ملاحظه کاری و قرار دادن کارشناس محیط بان و نیروهای اداری در جایگاههای درست و حقوقی خود، خدمت به محیط زیست را از کوچکترین جز تقسیمات کشوری آغاز و نتیجه را به طور عام در سالهای نه چندان دور حس کرد.

 

علیرضا دادونژاد

You May Also Like

2 thoughts on “بیابان زایی و بیابان زدایی در سازمان محیط زیست

  1. ری با داشتن بیش از۳هزار واحد صنعتی و۱۵واحد بزرگ در سطح کشور یکی از مهمترین شهرستانها از جهت اهمیت حفظ محیط زیست بشمار میرود، محور فرودگاه حضرت امام که در عمل اولین برخورد میمهمانان و مسافران خارجی با ایران در آن شکل میگیرد تحت تاثیر آلودگی های زیست محیطی متعددی بوده که طی سالهای اخیر فعالیتهای جسته و گریخته سازمان در آن نتیجه چندانی به همراه نداشته است. وجود شهرکهای صنعتی و صنفی متعدد و مهم با کلی معضلات ریز و درشت و کارخانجات بزرگ و حساسی همچون پالایشگاه تهران سیمان تهران بهران و … و لزوم نظارت حداکثری در پایش های زیست محیطی و همچنین کشتارگاههای متعدد ری را در زمره مهمترین شهرستانهای در معرض آلودگی ها قرار داده است. نکته اصلی که در این مطلب باید به آن اشاره کرد این است که ری در حالیکه تا سال قبل دارای کارشناسان و نیروهای مجرب و کارآمدی بوده که بعد از یک سری جابجایی های اداری و تغعیر و تحولات صورت گرفته زمام کار به دست یک محیط بان میفتد که بر اساس تعهد استخدامی میبایست به مدت ۱۰سال در مناطق حفاظت شده خدمت کند. سیاست گذاریهای غلط این شخص و برخوردهای غیرکارشناسی او روز به روز این اداره را در معرض چالشهای جدی قرار داده تا آنجاییکه دیگر نیروهای شاغل نیز به دلیل عدم راهبری صحیح و سو مدیریت تقاضای انتقال به سایر ادارات استان را داشته اند . موضوع ورود غیرقانونی یک محیط بان با سابقه سرپرستی نقلیه و دستیاری بایگانی به حوزه های تخصصی کارشناسی به کرات به مراجع نظارتی گزارش شده لکن در عمل هیچگونه رسیدگی صورت نگرفته است . محیط بان مذکور که در دوره مدیر کل سابق به طور غیر قانونی تغییر محل خدمتی داده و سپس تغییر ردیف غیر قانونی داشته اینک با نقض صریح قانون به عنوان معاون این اداره انتخاب شده است. در این راستا از آنجاییکه شهرستان ری دارای فرمانداری ویژه میباشد لزوم نظارت حداکثری، انتخاب مسئول دلسوز و کارآمد و همچنین جذب دیگر نیروهای متخصص با توجه به حساسیت ها بیش از پیش احساس میشود.

  2. دوست عزیز ممنون از مطلب خوتون ولی یادتون نره مشکل اصلی اینه که بخشهای نظارتی درگیر ملاحظات هستند. والا یکسری تخلفات اظهر من الشمسه

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

ثابت کنید که ربات نیستید: *